Get Adobe Flash player

Terapia zajęciowa

W zależności czego dotyczy niepełnosprawność są podejmowane takie działania aby minimalizować lub kompensować jej skutki. Są trzy podstawowe metody działania, którymi kierujemy się przy pracy z mieszkańcami:

  • usprawnianie psychiczne, czyli adaptacja psychiczna do warunków i sytuacji życiowych,
  • usprawnianie fizyczne poprzez przywracanie nieistniejącego lub nie funkcjonującego narządu,
  • usprawnianie społeczne, czyli przystosowanie do wymagań życia codziennego oraz stopniowe wprowadzanie do życia w społeczeństwie, przystosowanie środowiska do współdziałania i współżycia z osobą niepełnosprawną, a w szczególności upośledzoną umysłowo.

Powyższe zadania realizujemy poprzez:

  1. Zajęcia indywidualne i w małych grupach.
  2. Zajęcia w dużych grupach, gdy realizowana jest aktywność ekspresyjna ( prężnie działająca grupa teatralna "ATRIUM" z DPS Rokocin i oddziału "Niezapominajka" oraz z oddziału "La Guardia" grupa teatralna "POLANIE"; muzykoterapia - zespół muzyczny z oddziału "Niezapominajka" - "WESOŁE MARYANY" oraz drużyna sportowa.
  3. Możliwość realizowania zajęć poza Domem w środowisku ogólnolokalnym z wykorzystaniem instytucji ogólnospołecznych, np. organizowany od lat przez tut. Dom: FESTIWAL ARTYSTYCZNEJ TWÓRCZOŚCI OSÓB SPRAWNYCH INACZEJ, który od roku 1999 odbywa się w Starogardzkim Centrum Kultury.

Ważnym elementem procesu rehabilitacyjno - rewalidacyjnego osób przebywających w instytucji otwartej, jednak nie samodzielnie funkcjonujących w społeczeństwie jest udział w terapii zajęciowej. Sztuka od czasów starożytnych była wykorzystywana w celach stymulująco - aktywizujących.

"Świat dostępny dla niepełnosprawnego niesie pewne ograniczenia, które znikają po drugiej stronie papieru, za granicą doznań estetycznych wnoszonych w nasze życie przez każdego człowieka. Stojąc przed śladem pracy twórczej drugiego człowieka widzimy kształty, barwy i nową przestrzeń: ciało twórcy ukryte jest w przestrzeni jego intelektu."

Twórczość, kreatywność jest specjalnym rodzajem aktywności ludzkiej. W Domu prowadzone są zajęcia z malarstwa, jako forma arteterapii, czyli za pomocą sztuki mieszkaniec może wyrazić swoje uczucia, najskrytsze myśli i marzenia. W placówce prężnie działa pracownia malarska, aktualnie pod kierunkiem terapeuty zajęciowego gdzie dużym zainteresowaniem cieszy się malarstwo olejne, na szkle oraz akwarele; a także rysunek i pastele. Praca pod okiem terapeuty stanowi istotny element w organizacji czasu wolnego mieszkańców. Każdy zainteresowany może spróbować swoich możliwości poza malarstwem również w sztuce rękodzieła, między innymi tkania gobelinu, wykonania ciekawych figur z masy solnej, bądź odlewu gipsowego.  W placówce funkcjonuje również pracownia rzeźby. Specjalizujemy się w rzeźbie i płaskorzeźbie. Wiele prac zostaje wystawionych na sprzedaż podczas specjalnie organizowanych do tego celu kwestach oraz jarmarkach, jak również wykonywane są prace w celu wzięcia udziału w różnego rodzaju wernisażach, czy konkursach, gdzie mieszkańcy DPS "rywalizują" między sobą o uznanie i prestiż. Jednak jest to "zdrowa" rywalizacja, gdyż pochwała i uznanie jest naturalną potrzebą każdego człowieka. Wiele prac zostaje wywieszonych na holach, gdzie można podziwiać ich piękno artystyczne.   

 

 

 

Arteterapia jest formą psychoterapii, która wykorzystuje sztukę jako środki stymulacji, strukturalizacji oraz ekspresji emocjonalnej i komunikacji niewerbalnej w procesie diagnozy i rozwoju osobowości człowieka. Wszystkie rodzaje terapii posługujące się środkami kulturowymi, traktowanymi jako działalność kulturalno - oświatowa w ośrodku leczniczym, uwzględnia szczególne potrzeby i możliwości ludzi niepełnosprawnych.
Mieszkańcy poprzez tworzenie sztuki , której efektem są konkretne wytwory, przekazują bogate informacje o sobie. Mają one znaczenie w kreowaniu ich autentycznego wizerunku, zwłaszcza w oczach człowieka pełnosprawnego. Niezwykle ważne jest zatem, aby ludzie mieli nie tylko możliwość tworzenia, lecz także prezentowania swoich dzieł. Pokazywanie wytworów własnej ekspresji twórczej pozwala niepełnosprawnym intelektualnie zaistnieć i ukazać wszelkie wartości, jakie tkwią w ich osobowości. Uczestniczenie w sztuce i tworzenie jej wprowadza upośledzonego w świat kultury i sprawia, że może czuć się on chociaż w części jej współtwórcą.
Poprzez prezentację sztuki chodzi o pokazanie tych osób w innym świetle - nie przez pryzmat ich deficytów niepełnosprawności, lecz przez to co jest w nich sprawne, wartościowe, niekiedy wręcz zaskakujące - dając im szansę odkrycia nieznanych możliwości.

Ergoterapia czyli terapia pracą jest jedną z najstarszych metod oddziaływania stosowanych w psychiatrii. W placówce mieszkańcy, którzy wyrażają chęć i ochotę pracy zostają włączeni do podstawowych prac porządkowych Domu, jak również poza Domem. Placówka macierzysta Domu Pomocy Społecznej w Rokocinie otoczona jest pięknym parkiem, gdzie szczególnie w okresie wiosenno - letnim wykonywane są prace ( koszenie trawy, grabienie liści). W miarę umiejętności i stanu zdrowia mieszkańcy wykonują też prace ogrodnicze m. in. sianie warzyw i kwiatów. Ponadto w miarę możliwości personel opiekuńczo - terapeutyczny Domu stara się włączać mieszkańców do wykonywania zwykłych czynności dnia codziennego, co służyć ma usamodzielnianiu się mieszkańców. Mieszkańcy regularnie i aktywnie biorą udział w różnorodnych zawodach sportowych m.in. w Turniejach Ligi Tenisa Stołowego, Ziemnego oraz Unihokeja. Podczas takich sportowych zmagań mieszkańcy muszą wykazać się sprawnością fizyczną co mobilizuje ich do przygotowywania się do rozgrywek sportowych.  Często też organizowane są dla mieszkańców Domu wyjazdy w formie wczasów rehabilitacyjnych, bądź wypoczynkowych.
To wszystko pozwala osiągać obecne i różne sukcesy w wyrównywaniu szans i stymulacji rozwoju osób upośledzonych umysłowo, a także zmniejszenie negatywnych konsekwencji jakie niesie życie w Domu Pomocy Społecznej. Wszystkie zabiegi rewalidacyjne powinny być prowadzone w sposób naturalny, spontaniczny, szczery, zindywidualizowany. W ten sposób uchroni się te osoby przed lękiem i samotnością, umożliwi się ukształtowanie bardziej adekwatnej samooceny i obrazu własnej osoby. Jednak prawidłowa, podmiotowa opieka i rehabilitacja wymagają dokładnego poznania potrzeb i oczekiwań osób upośledzonych umysłowo. Największy efekt, jaki chcemy osiągnąć w pracy z mieszkańcami jest wyeliminowanie izolacji, pustki społecznej, osamotnienia tych osób.